tag:blogger.com,1999:blog-210052782011-04-21T13:31:17.837-07:00zaotarhttp://www.blogger.com/profile/01645219045896012023noreply@blogger.comBlogger71100tag:blogger.com,1999:blog-21005278.post-1141822169110652752006-03-08T03:22:00.001-08:002006-03-08T04:49:29.120-08:00<img src="http://www.crystallotus.com/Zorastra/Images/20a.jpg" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21005278-114182216911065275?l=saoshyanth.blogspot.com' alt='' /></div>zaotarhttp://www.blogger.com/profile/01645219045896012023noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21005278.post-1141822167879194982006-03-08T03:22:00.000-08:002006-03-08T04:49:27.906-08:00<img src="http://www.crystallotus.com/Zorastra/Images/20a.jpg" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21005278-114182216787919498?l=saoshyanth.blogspot.com' alt='' /></div>zaotarhttp://www.blogger.com/profile/01645219045896012023noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21005278.post-1138049236651104712006-01-23T12:41:00.000-08:002006-01-23T12:47:16.660-08:00<div align="center"><img src="http://www.kataweb.it/speciali/us/schede/images/paesiareapakband.jpg" /></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong>فراز چهارم</strong><br /><br /><span style="font-size:100%;">و بار دگر بانگ اميدواری<br />سخن برسر فر ايزد<br />و انديشه ی پايداری<br /><br />همه دست در دست يکديگر آورده و بار ديگر<br />به آبادی و شهر<br />آهنگ کردند<br /><br />و باهر پليد کژ آيين و دين<br />جنگ کردند<br /><br />و آگه نبودند<br />که دشمن نه از روبرو<br />خنجر از پشت سر می نشاند<br /><br />و می داند ايشانکه نتواند هرگز<br />به آوردگه لشکر پهلوانان ايران زمين را بکوبد<br /><br />و زين روست<br />ايشان نه با کيش مردانگی<br />خنجری بر کمر می نشاند<br /></span><br /><br />فراز پنجم<br /><br /><br /><span style="font-size:100%;">شب و ناله ی جغد ويرانی و سد فسانه<br />زفردوسی نيک گفتار<br /><br />فسانه زمرگ سياوش<br />و سهراب<br /> و اسپنديار و تهمتن<br /><br />همه دوز و نيرنگ دشمن<br />به ناگه کسی گفت :<br />بايد<br />که از خواب بر خواست<br />که ميهن دوباره<br />به زير سم و پای اسپان دشمن<br />به انده سرا ماند و تيره گون است<br />و اهريمن اينک به پاکوبی است و<br />دل مردم از اين چنين بزم خون است<br /><br />ببايد به پا شد<br />و ديو پلشت دورنگی و نيرنگ را در دماوند<br />کشيدن به زنجير اين واپسين بار<br />اين واپسين چند.<br /><br /></span><br />فراز ششم<br /><br /><span style="font-size:100%;">همه خامش و خواستار<br />پسين بانگ آزادگی<br />آنچه بايد<br />به مانند پيغام جاويد زرتشت<br />همه شهرها را فرا گيرد<br />ايشان<br />پر از يادهايی نه چندان خوش از روزگاران<br />و از روی مهری<br />که مام به خون سرخ در سينه های<br />همه سبزشان داشت<br />به درگاه مزدا<br />خدای توانا و دانا<br />نگر کرده<br />پيمان خود تازه کردند<br /><br />که تا جان بود<br />پاسدار وژه تا وژه خاک ايران زمينيم<br /><br />و تا گاه ماندن دهدمان اهورا<br />همه دشمنان کژ آيينش را در کمينيم<br /><br />و گرگان و دزدان<br /> و روبه سرشتان<br />که بادوز و نيرنگ خواهند<br />به خواری ببيندمان<br />دودمانشان زروی زمين برکينم و<br />ببايد که بر خواستن را<br />شويم از دل و جان پذيرا<br /><br />و نرود زمانه به چندی<br />که خوانی به سر تا سر خاک ايران<br />سرود سر افرازی و سر بلندی<br /><br /></span><br />فراز پسين<br /></span><span style="font-size:100%;"><br />و سو شيانت فرياد زد:<br />های !<br />اگر پيروان به آيين مزدا<br />بزرگ آفريننده ی مهربان<br />دل بدان می سپردند<br />که خواهان ديدارشان در سپاه اهورايی خويش هستم<br />هر آينه جان می سپدند<br /><br />و روز و شب ايشان به پيدايی ام<br />سر به درگاه يزدان<br />خداوند جان و روان می سپردند<br /><br />پاينده ايران<br />سوشيانت زوتار</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21005278-113804923665110471?l=saoshyanth.blogspot.com' alt='' /></div>zaotarhttp://www.blogger.com/profile/01645219045896012023noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21005278.post-1137611643864724592006-01-18T11:13:00.000-08:002006-01-18T11:14:03.863-08:00<div align="center">فراز سوم<br /><br />دگر باره ويرانی و گرم و آزرم<br />همه يادگری زپتياره اهريمن ديو دهاک<br /><br />همه يادواری زدزدان ناپاک<br />که يک شب چو تاييس<br />آن روسپی او که مهرش<br />همه خون پاکان ايران زمين بود<br /><br />و اسکندر آن بی پدر کودک زاده ی خشم<br /><br />به آتش<br />همانی که ايرانيان به آيين<br />پرستاری اش می نمودند<br />سوزاند کاخ کيانی<br /><br />و ماندن در آن شهر ويران<br />که و کی توانی!<br />....<br />پاينده ايران</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21005278-113761164386472459?l=saoshyanth.blogspot.com' alt='' /></div>zaotarhttp://www.blogger.com/profile/01645219045896012023noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-21005278.post-1137611490035748262006-01-18T11:09:00.000-08:002006-01-18T11:11:30.040-08:00<div align="center">فراز دوم<br /><br /><br />به سالی پر از رنج بردن<br />به سالی که شير اوژنان رفته و هيچ بانگی<br />تنی زان دليران شنيدن که نشنيد<br /><br />همه باز با سينه ی آکنده از شور و اميد<br />به تن رخت نو کرده و در زمينشان<br />که ايران ويران شده زير پای<br />سپاهی بسان مغول بود<br /><br />دگر باره در راه آزادی مام ميهن<br />همه گرم و اندوهشان در دل خاک کردند<br /><br />و پی جوی گاه بهاران<br />زمين را ز ديوان و دزدان<br />همه پاک کردند<br /><br />وافسوس آگه نبودند<br />که سلمی و تورانی ديو آيين<br />که پيمان ديرينه با اهرمن بسته اند و<br />سر اين سخن تا هميشه بمانند<br /><br />برآنند تا شهرمان را<br />به زير سم اسپهاشان بکوبند و<br />آتش درون همه بوستانها کشانند<br />...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21005278-113761149003574826?l=saoshyanth.blogspot.com' alt='' /></div>zaotarhttp://www.blogger.com/profile/01645219045896012023noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21005278.post-1137507373605737882006-01-17T06:14:00.000-08:002006-01-17T06:16:13.613-08:00<div align="center">فراز نخست<br /><br />شبی خامش و پر ز اميدواری<br />درون يکی گاهواره<br />به دريای توفانی و در دل باد<br />در انديشه ی پر گشودن<br />و پرواز تا شهر سد در هزاران فسانه<br /><br />همانجا که در داستانها<br />پدرها و مادر بزرگان برايم<br />به يلدا شبی گفته اندو به دستم<br />چراغی بود روشنی بخش اينک<br />برآنم که بر روی خيزاب افسانگيها<br />بخوانم سرودی نه در گام اين<br />تيره گون شام و اين رنج و زاری<br />که از گاه سبز بهاری<br />و از بامدادی که پشت در استاده و با نگاهی<br />مرا ميدهد بانگ ياری<br /><br /><br />...<br /><br />پاينده ايران</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21005278-113750737360573788?l=saoshyanth.blogspot.com' alt='' /></div>zaotarhttp://www.blogger.com/profile/01645219045896012023noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-21005278.post-1137324452687651272006-01-15T03:20:00.001-08:002006-01-15T05:02:27.866-08:00<div align="center">در آمد<br /><br />من از پشت دروازه های خرد شهر<br />من از پبش پبشينيانم<br />به سوی شمايان می آيم<br /><br />من از پشت افسانه<br />از بامداد<br />خردورزی<br />از فر يزدان می آيم<br /><br />من از نزد کاوه ی جوانمرد<br />من از کوره ای روشن و از زمان فريدون<br />به آورد بر دوش ماران می آيم<br /><br />من از گاه آرش<br />و اسپنديار و تهمتن<br />و سهراب و گودرز<br />و تشت پر از خون پاک سياوش<br />من از خانه ی پهلوانان می آيم<br /><br />منم پاک و پاکيزه ((سوشیانت زوتر ))<br />که سوی شما از دل و جان می آيم<br /><br />من از پيش زرتشت<br />دريای هامون<br />برای سرافرازی و سربلندی ايران می آيم </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21005278-113732445268765127?l=saoshyanth.blogspot.com' alt='' /></div>zaotarhttp://www.blogger.com/profile/01645219045896012023noreply@blogger.com0